Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα David Graeber. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα David Graeber. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 21 Ιουλίου 2023

David Graeber, Bullshit jobs: Μια θεωρία

Θα μου άρεσε αυτό το βιβλίο να γίνει ένα βέλος που στοχεύει στην καρδιά του πολιτισμού μας. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά με αυτό που έχουμε φτιάξει οι ίδιοι.

Έχουμε γίνει ένας πολιτισμός που βασίζεται στην εργασία – ούτε καν στην «παραγωγική εργασία», μα στην εργασία ως αυτοσκοπό και με αυτοτελή σημασία. Έχουμε καταλήξει να πιστεύουμε ότι οι άνδρες και οι γυναίκες που δεν εργάζονται περισσότερο απ’ όσο οι ίδιοι επιθυμούν σε θέσεις που δεν τους αρέσουν ιδιαίτερα είναι άνθρωποι κακοί, άνθρωποι που δεν αξίζουν την αγάπη, τη φροντίδα ή την υποστήριξη από την κοινότητά τους. Είναι σαν να συναινούμε συλλογικά στην ίδια την υποδούλωσή μας.

Η βασική πολιτική αντίδραση στη συνειδητοποίηση ότι ασχολούμαστε τον μισό μας χρόνο με εντελώς ασήμαντες ή ακόμα και αντιπαραγωγικές δραστηριότητες –συχνά υπό τις εντολές ενός ατόμου που αντιπαθούμε– είναι να δυσανασχετούμε με μνησικακία στη σκέψη ότι υπάρχουν κάποιοι άλλοι εκεί έξω που δεν έχουν πέσει στην ίδια παγίδα. Κατά συνέπεια, το μίσος, η μνησικακία και η καχυποψία έχουν γίνει η συγκολλητική ουσία της κοινωνίας. Πρόκειται για μια καταστροφική κατάσταση. Εύχομαι να τελειώσει κάποτε.

David Graeber

Τον Αύγουστο του 2013, ο David Graeber δημοσίευσε ένα προκλητικό άρθρο με τίτλο «Για το φαινόμενο των φουμαροδουλειών» ως ένα είδος πειράματος. Το άρθρο διαδόθηκε πολύ γρήγορα ανά τον κόσμο και προκάλεσε σειρά έντονων αντιπαραθέσεων και συζητήσεων, δίνοντας το έναυσμα τη διενέργεια επίσημων στατιστικών ερευνών, ενώ συστημικά έντυπα παγκόσμιας κυκλοφορίας έσπευσαν να διαψεύσουν το φαινόμενο. Πολύ γρήγορα, άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο άρχισαν να στέλνουν μηνύματα στον συγγραφέα, αναγνωρίζοντας τον εαυτό τους στο κείμενό του: άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε αυτές τις άχρηστες, ανούσιες και βλαπτικές, πλην όμως καλοπληρωμένες δουλειές, μόνο και μόνο επειδή έπρεπε να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Την ίδια στιγμή, οι δουλειές που είναι σημαντικές για τη συνοχή της κοινωνίας και προσφέρουν σε αυτή πληρώνονται όλο και λιγότερο.

Με αφορμή αυτό το πρωτογενές υλικό, ο David Graeber διερωτάται για την εξέλιξη της κοινωνίας μας και εμβαθύνει την ανάλυσή του για την εξέλιξη του καπιταλισμού στην παρούσα φάση του, τη φάση του μανατζερικού φεουδαρχισμού, όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος.

* * *

Ο David Graeber (1961-2020) ήταν ανθρωπολόγος, καθηγητής στα πανεπιστήμια Goldsmith’s και London School of Economics, ενεργός στα κινήματα κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και στο Occupy Wall Street, αναρχικός και συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων.

Από τις εκδόσεις Στάσει εκπίπτοντες κυκλοφορούν τα βιβλία:

- Αποσπάσματα μιας αναρχικής ανθρωπολογίας (2007)

- Κίνημα, βία, τέχνη και επανάσταση (2009, 2020)

- Στο λυκόφως των πρωτοποριών (2012)

- Χρέος, τα πρώτα 5000 χρόνια (2013)

- Στις απαρχές του σύγχρονου αδιεξόδου (2019)

- Πού πήγε το μέλλον; (2021)

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2021

David Graeber (1961-2020)


Πέρασε ένας χρόνος από το απρόσμενο και πολύ δυσάρεστο νέο του θανάτου του David.

Πέρασαν 16 περίπου χρόνια από την πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με ένα κείμενό του, σε ένα τεύχος του περιοδικού ΑΥΤΟΝΟΜedia (#19) των εκδόσεων Ελευθεριακή Κουλτούρα. Το τεύχος είχε ως κεντρικό θέμα έναν απολογισμό για το κίνημα κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και η οπτική του μου είχε κεντρίσει αμέσως το ενδιαφέρον.

Ψάχνοντας υλικό του Ντέιβιντ, βρήκα το μόλις πρόσφατα (τότε) εκδοθέν βιβλίο του, το πρώτο που έκανε διεθνή επιτυχία αφού μεταφράστηκε σε 15 γλώσσες: τα Αποσπάσματα μιας αναρχικής ανθρωπολογίας.

Η επιτυχία του ήταν πρωτόγνωρη και είχε να συμβεί πολλά χρόνια διεθνώς για συγγραφέα που δηλώνει αναρχικός.

Η πρώτη κυκλοφορία των εκδόσεων Στάσει εκπίπτοντες ήταν αυτή, και ήταν η τέταρτη γλώσσα στην οποία εκδόθηκε μετά τα γαλλικά και τα ιαπωνικά.

Ακόμα θυμάμαι την πολύ ευχάριστη --στη διαδικασία και στην κατάληξη-- ηλεκτρονική αλληλογραφία μας, αρχικά στέλνοντας τη γνώμη μου για το βιβλίο και στη συνέχεια προσπαθώντας να βγάλω άκρη με τα δικαιώματα --τελείως άσχετος με την διαδικασία γαρ-- και δεν θα ξεχάσω ποτέ επίσης την πραγματική του υλική βοήθεια σε πολύ δύσκολες συνθήκες για τις εκδόσεις, όταν αργότερα θέλησα να βγάλω το δεύτερο σημαντικό του βιβλίο: το Χρέος, τα πρώτα 5000 χρόνια.

Αν του δήλωνα υπόχρεος, θα αμφισβητούσα το βασικό του επιχείρημα σε αυτό το βιβλίο, οπότε θα προτιμήσω να στηρίξω έμπρακτα ένα άλλο του επιχείρημα, εκείνο που λέει ότι είναι οι αξίες που συνέχουν και κινούν τον ανθρώπινο κόσμο και η αξία του έργου του Ντέιβιντ δεν έγκειται στην οικονομική επιτυχία των βιβλίων του ή στη δημοφιλία του.

Έγκειται στο ότι έβαλε το λιθαράκι του ώστε να γίνουν οι ιδέες της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της ελευθερίας και της αλληλεγγύης ξανά ευχάριστα δημοφιλείς.

Έγκειται στον τρόπο με τον οποίο πίστευε πως έπρεπε να δρουν αμφίδρομα και γενναιόδωρα η επιστήμη και η πολιτική.

Έγκειται στην εμπιστοσύνη του στους «από κάτω» πως πάντοτε μπορούν να βρουν τις λύσεις και στην «ξεροκεφαλιά» του για τις μικρές ή μεγαλύτερες νίκες των κινημάτων που δεν βλέπουμε να συμβαίνουν, ενώ θα έπρεπε να το κάνουμε.

Έγκειται στην επιμονή του στις ανθρώπινες δυνατότητες για μια καλύτερη συλλογική ζωή.

Έγκειται στη συνεχή προτροπή του να δούμε την ελπίδα ως το ύστατο κοινό αγαθό που με κάθε τρόπο πρέπει να αποφευχθεί η περίφραξή του.

Εις μνήμην.

Τετάρτη 7 Ιουλίου 2021

David Graeber, Peter Thiel: Πού πήγε το μέλλον;

Τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποιείται μια δημόσια συζήτηση ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες. Ένας δισεκατομμυριούχος επενδυτής, συνιδρυτής της Paypal και της Palantir, πρωτοπόρος στη δημιουργία κατασκοπευτικού λογισμικού σε συνεργασία με μυστικές υπηρεσίες, χρηματοδότης της εκστρατείας για την εκλογή του Τραμπ το 2016 —ο οποίος δηλώνει φιλελεύθερος— συνομιλεί με έναν ιδιαίτερα δημοφιλή και πολυμεταφρασμένο αναρχικό και ανθρωπολόγο για τις ματαιωμένες προσδοκίες και για ένα μέλλον που παραμένει σκοτεινό. Ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ συναντά τον Πίτερ Τιλ σε μια ανοιχτή συζήτηση-σύγκρουση που φέρνει αντιμέτωπες τις αντιλήψεις δυο άσπονδων κόσμων.

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2020

David Graeber: Κίνημα, βία, τέχνη & επανάσταση [β΄ έκδ. επαυξημένη]


Τα δοκίμια αυτού του βιβλίου αποτελούν προϊόν μιας μεταβατικής περιόδου σύγχυσης. Ήταν μια εποχή κατά την οποία ήταν πολύ δύσκολο να βρει κανείς ίχνη ελπίδας. Αν υπάρχει ένα ενιαίο θέμα σε αυτή τη συλλογή, αυτό είναι πως όλα εκκινούν από μια εκδοχή μιας περιόδου όπου όλα δείχνουν αφιλόξενα και καταθλιπτικά, ένδειξη κάποιας αποτυχίας, εμποδίου, αντισταθμιστικής δύναμης, ανοησίας του παγκόσμιου αντικαπιταλιστικού κινήματος, και προσπαθούμε να ανακτήσουμε κάτι από αυτό, κάποια κρυμμένη πτυχή που συνήθως δεν έχουμε προσέξει, κάποια γωνία από την οποία το ίδιο εμφανώς απελπιστικό τοπίο μπορεί να ιδωθεί τελείως διαφορετικά. 

David Graeber

Τα κείμενα που περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο έχουν γραφτεί και δημοσιευτεί από τον συγγραφέα, ανθρωπολόγο και ακτιβιστή, την περίοδο μεταξύ των ετών 2004 και 2010. Δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά σε μορφή βιβλίου στα ελληνικά, λίγο μετά τις μεθυστικές μέρες του Δεκέμβρη του 2008. Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει ένα επιπλέον κείμενο και την εισαγωγή της αγγλόφωνης έκδοσης, τα οποία δημοσιεύτηκαν λίγο αργότερα.

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2020

David Graeber, 1961 – 2020

Σοκ και θλίψη μόνο.

Μας άφησε ξαφνικά ένας καταπληκτικός άνθρωπος το έργο του οποίου είχαμε την χαρά και την τιμή να έχει συνδεθεί με το εκδοτικό μας ξεκίνημα, και το συνειδητό εκδοτικό παρόν και μέλλον μας.

Δύναμη και κουράγιο στη σύντροφό του και στους κοντινούς του ανθρώπους.

Ας κρατήσουμε το έργο του ζωντανό.

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2019

David Graeber: Στις απαρχές του σύγχρονου αδιεξόδου

Η ανθρωπολογία με απορρόφησε, επειδή ανοίγει παράθυρα σε άλλες δυνατές μορφές κοινωνικής ύπαρξης. Μας υπενθυμίζει συνεχώς πως ό,τι νομίζουμε δεδομένο για τις αντιλήψεις μας και τον τρόπο ζωής μας, έχει ρυθμιστεί με άλλους τρόπους σε άλλα μέρη και χρόνους.
David Graeber
Ο ανθρωπολόγος David Graeber στο βιβλίο αυτό στοχάζεται γύρω από πέντε όρους που έχουν χρησιμοποιηθεί στην πολιτική και οικονομική θεωρία και έχουν αποτελέσει αφορμή για ουκ ολίγες αντιπαραθέσεις, ακόμα και για την ίδια τους τη σημασία.

Αξιοποιώντας το πλούσιο εθνογραφικό αρχείο που έχουμε στη διάθεσή μας σήμερα, δίνει απαντήσεις σε παλιά ερωτήματα και καταθέτει ερωτήματα για παλιές και σύγχρονες απαντήσεις, αναδεικνύει ζητήματα που αμφισβητούν πολλά από εκείνα που εμείς σήμερα θεωρούμε δεδομένα αναφορικά με τα αίτια και τους παράγοντες που έχουν οδηγήσει τον σύγχρονο ανθρώπινο πολιτισμό, σίγουρα όχι στην πρόοδο και την ευτυχία, αλλά σε ένα αδιέξοδο, όπου κάθε εναλλακτική δυνατότητα κοινωνικών σχέσεων δείχνει εντέχνως μη πραγματοποιήσιμη.

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2019

David Graeber: Αποσπάσματα μια αναρχικής ανθρωπολογίας

Επανακυκλοφορεί, διορθωμένο και ανανεωμένο, το πρώτο βιβλίο των εκδόσεών μας.

Τα Αποσπάσματα μια αναρχικής ανθρωπολογίας του David Graeber, ανθρωπολόγου και συγγραφέα του βιβλίου Χρέος, τα πρώτα 5000 χρόνια, είχαν μια πολύ καλή κυκλοφορία αλλά και ανταπόκριση πίσω στο 2007 και ύστερα από πολλά αιτήματα επανέκδοσης, η απόφαση για την τρίτη έκδοσή του γίνεται πράξη.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Οι ανθρωπολόγοι είναι στο κάτω κάτω η μόνη ομάδα ακαδημαϊκών που γνωρίζουν οτιδήποτε για τις υπαρκτές κοινωνίες χωρίς κράτος. Πολλοί έζησαν σε γωνιές του κόσμου όπου τα κράτη έπαψαν να λειτουργούν ή τουλάχιστον προσωρινά τα μάζεψαν και έφυγαν, και όπου οι άνθρωποι καταπιάνονται με τις υποθέσεις τους αυτόνομα. Αν μη τι άλλο, είναι σε μεγάλο βαθμό ενήμεροι, για το ότι οι πιο κοινότοπες υποθέσεις ως προς το τι θα συμβεί ελλείψει του κράτους ("μα οι άνθρωποι θα αλληλοεξοντωθούν!") είναι πραγματικά λανθασμένες.

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2015

Βιβλιοπαρουσιαση-Συζήτηση στα Γιάννινα

Η ομάδα διακίνησης εντύπων «βιβλία ανομίας» διοργανώνει

Βιβλιοπαρουσίαση-Συζήτηση

εισήγηση από μέλη του εκδοτικού εγχειρήματος

David Graeber, Χρέος: Τα πρώτα 5.000 χρόνια

Πέμπτη 2 Απριλίου, 7 μ.μ.
F451, Τσακάλωφ 20, Άλσος

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2015

David Graeber: Όχι. Πρόκειται για αυθεντική επανάσταση.

Όχι. Πρόκειται για αυθεντική επανάσταση.
Των  David Graeber και Pinar Öğünç

26 Δεκέμβρη 2014

Σύμφωνα με τον Ντ. Γκρέμπερ [που έγραψε ένα άρθρο τον περασμένο Οκτώβρη εκθειάζοντας τη δουλειά που γίνεται από τα κάτω στο δυτικό Κουρδιστάν], η περιοχή της Ροτζάβα που κηρύχθηκε αυτόνομη με κάποιας μορφής «κοινωνικού συμβολαίου» το 2011, αποτελούμενη από τρία αντικρατικά και αντικαπιταλιστικά καντόνια, είναι ένα αξιοσημείωτο δημοκρατικό πείραμα για την εποχή μας.

Στις αρχές του Δεκέμβρη βρέθηκε με μια ομάδα 8 ανθρώπων, ̶φοιτητές, ακαδημαϊκούς και ακτιβιστές (μεταξύ των οποίων και η σύντροφος του ιδρυτή της Κοινωνικής Οικολογίας Μάρεϋ Μπούκτσιν, Τζάνετ Μπιλ ̶ από διάφορετικά μέρη των Η.Π.Α και της Ευρώπης, στο Σαζίρ, ένα από τα τρία καντόνια της Ροτζάβα. Είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει την πρακτική της «δημοκρατικής αυτονομίας» επί τόπου και να κάνει πολλές ερωτήσεις. Μας λέει τις εντυπώσεις του από το ταξίδι, θέτοντας ακόμα μεγαλύτερες ερωτήσεις αλλά και απαντήσεις σχετικά με το γιατί αυτό το «παράδειγμα» των Κούρδων της Συρίας αγνοείται από όλο τον κόσμο.

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην τουρκική καθημερινή αριστερή εφημερίδα
Evrensel.

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014

David Graeber, Χρέος (Τα πρώτα 5.000 χρόνια)

Mετάφραση: Γιάννης Βογιατζής, Γιώργος Καράμπελας, Γιάννης Πεδιώτης

Eπιμέλεια: Άρης Αναγνωστόπουλος

Στάσει Εκπίπτοντες, 2013

Ένα ακόμη βιβλίο για το χρέος και τις επιπτώσεις του όπως τόσα ακόμα που έχουν γραφτεί από οικονομολόγους και λοιπούς ειδικούς χειρισμού και επεξήγησης των δήθεν πολυπλοκοτήτων που ταλανίζουν τη ζωή μας;

Η απάντηση είναι όχι, τουλάχιστον όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, που χρειάζεται όμως ένα προκλητικό ταξίδι στην ιστορία της ανθρωπότητας, για να γίνει αντιληπτό το είδος, το βάθος και η ποιότητα μιας έννοιας που από απλή ηθική στάση στη συμβίωση των ανθρώπων, μετατράπηκε από την ιεραρχία, το κράτος, το χρήμα και τη βία (με αυτή τη σειρά), σε βάρος. Ένα βάρος που υποδούλωσε, εξόντωσε και άφησε μεγάλες πληγές στο σώμα και στη μνήμη της ανθρωπότητας, αλλά και άνοιξε ρήγματα από τα οποία τα τελευταία 5.000 χρόνια που έχουμε καταγραφές, συνεχίζουν να φαίνονται τα σημάδια του.

Σημάδια που δεν εξαντλούνται στη λογιστική και λογοτεχνική παρακαταθήκη των πολιτισμών του παρελθόντος, αλλά ανιχνεύονται στην ίδια μας τη γλώσσα, στα μεγάλα θρησκευτικά, πολιτικά, φιλοσοφικά κείμενα ανά την υφήλιο, αποτελώντας μάλιστα πολύ συχνά και την πηγή της έμπνευσής τους.

Σημάδια που αναγνωρίζονται στην ιστορία των εξεγέρσεων που συγκλόνισαν, εξαφανίζοντας και δημιουργώντας, πολιτισμούς και λαούς, σημάδια που είναι υπεύθυνα ακόμα και για την πρώτη χρήση της λέξης ελευθερία.

Το βιβλίο αυτό στον πυρήνα του αποτελεί έναν επικό ύμνο στην ελευθερία και στο είδος των υποσχέσεων που πρέπει να αρχίσουν να δίνουν οι άνθρωποι αν θέλουν να βγουν από την κρίση που δημιούργησε η οικονομικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων και η ηθική της.