Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Εμπειρίες από τη Ροζάβα: Συνέντευξη με αναρχικό εθελοντή των Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG)

Συναντηθήκαμε και πήραμε συνέντευξη από έναν άνθρωπο που ταξίδεψε στη Ροζάβα για να συμμετάσχει εθελοντικά στις Μονάδες Λαϊκής Προστασίας. Διατηρείται η ανωνυμία του συνεντευξιαζόμενου σύμφωνα με τη δική του επιθυμία.









Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Βιβλιοπαρουσίαση: Θάνατος του Todd May στις 25/2 στο F451

Η ομάδα διακίνησης εντύπων Βιβλία Ανομίας διοργανώνει 

Βιβλιοπαρουσίαση-Συζήτηση

με τους συντελεστές των εκδόσεων Στάσει Εκπίπτοντες

για το βιβλίο Θάνατος: Αντιμέτωποι με τη θνητότητά μας  
του Todd May

 
Σάββατο 25 Φλεβάρη
19:00 | F451 (Τσακάλωφ 20, Άλσος)

  
Ο θάνατος είναι σιγή. Η σιγή που είναι ο θάνατος, το ότι πλέον δεν υπάρχω, είναι πάλι κάτι άλλο. Δείχνει να αντιστέκεται στη σκέψη. Είναι σαν ένας τοίχος πάνω στον οποίο πέφτει το μυαλό μου, αδυνατώντας να τον διαπεράσει ή να τον παρακάμψει. Μου αντιπαρατίθεται, όχι ως κάτι που απειλεί την ύπαρξή μου (είναι ήδη αργά για κάτι τέτοιο), αλλά ως κάτι ασύλληπτο που παρ' όλα αυτά είναι αυτό που εγώ θα γίνω.
 
Todd May

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Bazaar Βιβλίου: 18/12 στο συνεργατικό καφενείο Κρίκος

Δεν παίρνουμε επιδοτήσεις, προγράμματα της ΕΕ, ο Σόρος έχει σταματήσει να δίνει λεφτά εδώ και πολλά χρόνια, δεν θέλουμε να έχουμε τις «δημόσιες σχέσεις» της βιομηχανίας των εκδόσεων, η «αγορά», με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν μας πάει, η μόνη μας ενίσχυση συνεπώς είστε εσείς εκεί έξω που εκτιμάτε αυτό που κάνουμε και γι' αυτό απευθυνόμαστε σε εσάς, κάνοντας λίγα μπαζάρ δια την οικονομικήν αποπεράτωση του ναού μας, και την άμεση επαφή με εσάς:

BAZAAR Βιβλίου

Κυριακή 18 Δεκέμβρη

12:00 έως 20:00


στο συνεργατικό καφενείο Κρίκος
Γενναίου Κολοκοτρώνη 49, Κουκάκι


 Διοργάνωση
Εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος | Στάσει Εκπίπτοντες

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Νέα Κυκλοφορία: Ντιέγο Αμπάδ ντε Σαντιγιάν, Ένα Ελευθεριακό Πρόταγμα (Ιστορία, εξέλιξη και πράξη) - Α΄ τόμος

Ένας ισχυρός λόγος για τον οποίο οι αναρχικοί απαξιώνουν, κατά κάποιον τρόπο, την πανάκεια που απορρέει από τον μαρξισμό είναι ότι η ελευθερία και η δικαιοσύνη δεν θα είναι επακόλουθα της πολιτικής κυριάρχησης των εργαζομένων. Το κακό δεν βρίσκεται μόνο στην αστική τάξη, στον καπιταλισμό, στο κράτος. Το κακό βρίσκεται κατά κύριο λόγο στην εθελοδουλία. Την τυραννία πρέπει να την πολεμήσουμε και στους σκλάβους, ίσως περισσότερο ακόμα απ’ ό,τι στους τυράννους. Ο σκλάβος και ο τύραννος είναι φτιαγμένοι από την ίδια πάστα. Αν εξαλείψουμε τον τύραννο αφήνοντας ανέπαφη τη σκλαβιά, δεν θα έχουμε κάνει τίποτα για την ελευθερία.

Είναι απαραίτητο να ξεπεράσουμε πια την περίοδο των κολακειών προς την εργατική τάξη. Στην κοινωνική επανάσταση δεν θα οδηγηθούμε πλέκοντας το εγκώμιο των εργαζομένων, αλλά διακηρύσσοντας την αλήθεια, και στην αλήθεια αναφέρεται η εξής πεποίθησή μας: για την τωρινή κατάσταση, είναι το ίδιο υπαίτιος ο σκλάβος και ο εκμεταλλευμένος όσο ο τύραννος και ο εκμεταλλευτής.

Οι εργαζόμενοι, με την ιδιότητά τους ως εργαζομένοι, δεν έχουν κάποια μοιραία και θεόσταλτη ιστορική αποστολή να εκπληρώσουν. Αποστολή εκπληρώνουν μόνο όσοι διαθέτουν βούληση για δράση, όσοι νιώθουν ν’ αφυπνίζεται στη συνείδησή τους η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.


Για πρώτη φορά στα ελληνικά, κείμενα μιας πολύ σημαντικής προσωπικότητας του ισπανικού αναρχισμού, του Ντιέγο Αμπάδ ντε Σαντιγιάν. Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει κείμενά του μέχρι το 1936, λίγο πριν την ελευθεριακή επανάσταση.  


Ο Ντιέγο Αμπάδ ντε Σαντιγιάν γεννήθηκε το 1897 στο ορεινό χωριό Ρεγιέρο της επαρχίας Λεόν, στη βοειοανατολική Ισπανία. Σπούδασε φιλοσοφία και φιλολογία, ενώ η στράτευσή του στο αναρχικό κίνημα ξεκίνησε από τη νεότητά του, εντυπωσιασμένος από την ηθική των αναρχικών εργατών. Φυλακίστηκε και διώχθηκε αρκετές φορές στην Ισπανία για τη δράση του, μέχρι που αυτοεξορίστηκε στην Αργεντινή όπου αμέσως δραστηριοποιήθηκε στην Εργατική Ομοσπονδία της Περιφέρειας της Αργεντινής (FORA) των πολλών χιλιάδων μελών και στην αναρχική εφημερίδα La Protesta των πολλών χιλιάδων συνδρομητών. Στη συνέχεια θα περάσει κάποια χρόνια στο Βερολίνο όπου θα σπουδάσει ιατρική, θα συνδεθεί φιλικά και πολιτικά με τους γερμανούς ελευθεριακούς κύκλους και προσωπικά με τον Μαξ Νέττλαου, μέχρι να αναχωρήσει για το Μεξικό συνεχίζοντας την πολιτική του δουλειά. Το 1931 θα επιστρέψει στην Ισπανία και στην Βαρκελώνη όπου και θα παραμείνει μέχρι και την τελική ήττα των «δημοκρατικών» το 1939. 

Συμμετείχε αρχικά στην Αναρχική Ιβηρική Ομοσπονδία, αργότερα στη αναρχοσυνδικαλιστική Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας, ενώ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ελευθεριακής Επανάστασης το 1936, υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής των Αντιφασιστικών Πολιτοφυλακών της Καταλονίας, ενώ από τον Δεκέμβρη του 1936 έως και τον Απρίλη του 1937 υπήρξε σύμβουλος οικονομικών της τοπικής κυβέρνησης της Καταλονίας. Υπήρξε ο πρώτος που έκανε εκτεταμένη αυτοκριτική για την ήττα από αναρχική σκοπιά, με το βιβλίο του Γιατί χάσαμε τον πόλεμο;

Το 1939 επιστρέφει στην Αργεντινή όπου θα παραμείνει μέχρι και το 1977, για να επιστρέψει στη Βαρκελώνη μέχρι τον θάνατό του, το 1983. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει πάνω από 30 έργα, ενώ συμμετείχε και στη συγγραφή εγκυκλοπαιδιών.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Νέα Κυκλοφορία: Todd May, Θάνατος (Αντιμέτωποι με τη θνητότητά μας)

Είναι δυνατό να προστατευτούμε από άλλα δεινά·
όσον αφορά τον θάνατο όμως, εμείς οι άνθρωποι ζούμε σε μια πόλη χωρίς τείχη.
Επίκουρος

Θα ήθελα να ισχυριστώ εξαρχής κάτι τολμηρό: το γεγονός πως πεθαίνουμε είναι το σημαντικότερο γεγονός για εμάς. Κατά κύριο λόγο, αγνοούμε τον θάνατο. Σχεδιάζουμε το μέλλον σαν να μην πρόκειται να συμβεί. Δεν πορευόμαστε σαν τα υπόλοιπα ζώα που η επίγνωση του θανάτου τους αναδύεται μόνο όταν αντιμετωπίζουν μια απειλή. Με μια έννοια, γνωρίζουμε πως θα πεθάνουμε. Γνωρίζουμε ότι ο θάνατός μας θα είναι το τέλος μας, ότι ο θάνατος δεν είναι ένα επίτευγμα ή ένας σκοπός, και ότι με κάποιο τρόπο είναι ταυτόχρονα αναπόφευκτος και αβέβαιος. Παρ’ όλα αυτά, τρέχουμε μακριά από αυτή τη γνώση σαν να μην έχει καμιά σχέση με μας. Ο θάνατος, όταν έρχεται, πάντοτε μας σοκάρει, αποτελεί ένα χτύπημα που μας έρχεται απέξω, παρά αποτελεί μια κεντρική ανθρώπινη δυνατότητα. Αντιδρούμε στον θάνατο –των άλλων– περισσότερο ως κάτι που τους συνέβη παρά ως κάτι που σχετίζεται με το ποιοι είναι. Αν το βλέπαμε ως κάτι που σχετίζεται με το ποιοι είμαστε, θα έπρεπε επίσης να δούμε τον εαυτό μας με όρους θνητότητας. Για τους περισσότερους από εμάς, τον περισσότερο καιρό τουλάχιστον, αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να αντέξουμε.
Todd May


Ο Todd May είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Clemson, στη Νότια Καρολίνα. Στα ελληνικά κυκλοφορεί το κείμενό του «Είναι η μεταδομιστική πολιτική θεωρία αναρχική;» στον συλλογικό τόμο Εισαγωγή στον Μετα-αναρχισμό από τις εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες (2012). Άλλα έργα του: Between Genealogy and Epistemology (1993), The Political Philosophy of Poststructuralist Anarchism (1994), Reconsidering Difference (1997), Our Practices, Our Selves, or, What It Means to Be Human (2001), The Moral Theory of Poststructuralism (2004), Gilles Deleuze (2005), Philosophy of Foucault (2006), The Political Thought of Jacques Ranciere: Creating Equality (2008).

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Μιγκέλ Αμπενσούρ, Ο Λα Μποεσί, προφήτης της ελευθερίας

Είναι λοιπόν οι ίδιοι οι λαοί που εγκαταλείπουν τον εαυτό τους ή, καλύτερα, που τον αφήνουν να κατατρώγεται, γιατί αν έπαυαν να είναι υπόδουλοι, θα μπορούσαν να απαλλαγούν. Ο λαός είναι αυτός που υποδουλώνει τον εαυτό του, που σκύβει το κεφάλι, που, έχοντας την επιλογή να είναι δούλος ή ελεύθερος, αφήνει την ελευθερία, μπαίνει στον ζυγό και συγκατανεύει στη δυστυχία του ή, καλύτερα, την επιδιώκει.
Ετιέν ντε Λα Μποεσί

Με τη σκανδαλώδη υπόθεση που προτείνει στον Λόγο περί εθελοδουλείας, ο Λα Μποεσί πραγματοποιεί τον 16ο αιώνα μια ρήξη --επιστημολογική, φιλοσοφική, αλλά και πολιτική-- που μετασχηματίζει τα δεδομένα της κλασικής θεωρίας της κυριαρχίας όπως και το ίδιο το πολιτικό ερώτημα. Μετατοπίζοντας το βλέμμα από τους κυρίαρχους στους κυριαρχούμενους, προσπαθεί να φέρει στο φως τις πολλαπλές οδούς μέσω των οποίων οι κυριαρχούμενοι συμμετέχουν ενεργά στην ίδια τους την υποδούλωση. Επιφέρει έτσι μια αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που γίνεται αντιληπτό το ανθρώπινο στο πολιτικό πεδίο, αλλαγή η οποία, μακριά από το να συμβάλλει σε μια ελευθεροκτόνα προσέγγιση, διανοίγει νέες δυνατότητες στην υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης.

Ο Μιγκέλ Αμπενσούρ εμβαθύνει στην υπόθεση της εθελοδουλείας με στόχο να αναδείξει την καλή της χρήση, στόχο που είχε και ο ίδιος ο Λα Μποεσί αποτελώντας έναν σύγχρονο προφήτη της ελευθερίας.

Ο Μιγκέλ Αμπενσούρ είναι ομότιμος καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο Paris Diderot. Μεταξύ των κυριότερων βιβλίων του συγκαταλέγονται τα εξής: La démocratie contre LʼEtat: Marx et le moment machiavélien (PUF 1997, Le Félin, 2004) [Υπό έκδοση από τις εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες], Lʼutopie de Thomas More à Walter Benjamin (Sens & Tonka, 2000), Hannah Arendt contre la philosophie politique? (Sens & Tonka, 2006), Pour une philosophie politique critique (Sens & Tonka, 2009), Lʼhomme est une animal utopique (Les Editions de la Nuit, 2010).