Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Νόρμαν Σπίνραντ: Της Κολάσεως!

Ο Σατανάς, ο Εωσφόρος, Εκείνος που έφερε το Φως κατά την αρχέγονη εξέγερσή του απέναντι στον Σπουδαίο Εγώ Ειμί ο Ων, όντας ο γενικός διευθυντής του μέρους εκείνου που καταλήγουν οι καταδικασμένες ψυχές στο παιχνίδι που έχει στήσει ο Τέλειος Παλιόφιλος, ο Πάνσοφος και Παντοδύναμος αιώνιος εχθρός του, είναι επίσης καταδικασμένος να βρίσκεται στην Κόλαση.

Το παράξενο είναι πως δεν συμφωνεί με αυτή την κοσμική ετυμηγορία, όχι επειδή κάποτε έχασε, αλλά επειδή όσο και αν νικάει, συνειδητοποιεί πως το παιχνίδι είναι στημένο εσαεί.

Όσο όμως και αν ανατρέχει στη μνήμη του, δεν θυμάται ποτέ του να έχει χάσει τον έλεγχο εκεί όπου παραμένει ο κυρίαρχος. Κι όμως, αυτή τη φορά συμβαίνει!

Και όλα, κατά πώς φαίνεται, έχουν ξεκινήσει στον τομέα των καταδικασμένων συνδικαλιστών όπου μόλις έχει καταφτάσει ένας νεοφερμένος, ο Βρόμικος Τζίμι, ο συνδικαλιστής ηγέτης των απεργοσπαστών των ΗΠΑ...

Ο Νόρμαν Σπίνραντ, με τη σαρκαστική του πένα και τα αιρετικά του μυθιστορήματα που έκαναν το βρετανικό κοινοβούλιο να συζητάει την απαγόρευση έργων του, και το αμερικάνικο εκδοτικό κατεστημένο να μην του εκδίδει τα μυθιστορήματά του εδώ και χρόνια, μας χαρίζει ένα καταπληκτικό διδακτικό διήγημα όπου με έναν ιδιαίτερο τρόπο ανακατεύονται οι Γραφές και η σύγχρονη συνδικαλιστική και οικονομική ιστορία των ΗΠΑ.

Προφήτης κοινωνικών εξελίξεων, ουτοπικός και δυστοπικός ταυτόχρονα, πολυπράγμων και κυρίως εριστικός, ο Σπίνραντ παραμένει μια από τις σημαντικότερες πένες που μας έχει παραδώσει η ανθρώπινη φαντασία σήμερα.

Το βιβλίο περιέχει ένα δοκίμιό του όπου παραθέτει την οπτική του για την ιστορία των ΗΠΑ και τον σύγχρονο καπιταλισμό καθώς και μια συνέντευξη, χαρακτηριστική του ύφους και της ιστορίας του συγγραφέα.

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Jean Grave: Οι περιπέτειες του Νονό

Εισαγωγή, πρόλογος: Fransisco Ferrer i Guardia, Anselmo Lorenzo

Ήταν ένα βράδυ όπως όλα τα υπόλοιπα στη ζωή του Νονό, ενός εννιάχρονου αγοριού μιας φτωχής οικογένειας που μοχθούσε για να τα βγάλει πέρα, όπως εξάλλου όλες οι φτωχές οικογένειες. Ο Νονό έπεσε να κοιμηθεί και το επόμενο πρωί ξύπνησε σε ένα μέρος όπου δεν είχε ξαναβρεθεί.

Περιπλανώμενος, εξερευνώντας το μέρος στο οποίο βρέθηκε, μάλλον με μαγικό τρόπο, μαθαίνει πως είναι στη χώρα της Αυτονομίας, όπου οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τα έντομα, τα πουλιά, και όλα τα υπόλοιπα ζώα, όπου μικροί και μεγάλοι μοιράζονται τα πάντα, δουλεύουν από κοινού, αποφασίζουν μαζί για τα ζητήματα της κοινότητάς τους συνδυάζοντας το παιγνίδι και την εργασία.

Η πρωτόγνωρη αυτή κοινότητα εντυπωσιάζει τον Νονό, ενώ και η αρμονική σχέση που έχει αποκτήσει με την περιβάλλουσα φύση τον κάνει να νιώθει πως θα ήθελε να ζει έτσι για πάντα.

Όντας μικρός και ατίθασος όμως και προερχόμενος από ένα κόσμο που οι άνθρωποι δεν λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο και παρ'όλες τις προειδοποιήσεις από τους νέους του φίλους, ο Νονό θα μπλεχτεί στα δίχτυα της Αργυροκρατίας, του αντίπαλου βασιλείου όπου βασιλεύει ο μοχθηρός Χρήμας.

Θα καταφέρει να γλιτώσει ο Νονό από τον Χρήμα και τους υποτελείς του και να ξαναδεί τους φίλους του στην Αυτονομία; 

Θα ξανασυναντήσει την οικογένειά του σε αυτό το παράξενο ταξίδι ή θα μείνει για πάντα εγκλωβισμένος σε μια χώρα τόσο σκληρή όσο και εκείνη από την οποία προέρχεται;

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Κώστας Γαλανόπουλος: «Η μεταξύ Μαρξ και Βακουνίνου πάλη»

Μαρξισμός και αναρχισμός στο πρώιμο σοσιαλιστικό
κίνημα του ελλαδικού χώρου (1861-1926)

Κατά κοινή ομολογία, η θεμελιώδης ρήξη του διεθνούς σοσιαλιστικού κινήματος κατά τη διάρκεια της προσπάθειας συγκρότησης, οργάνωσης και επέκτασής του υπήρξε εκείνη ανάμεσα στις προσεγγίσεις του Καρόλου Μαρξ και του Μιχαήλ Μπακούνιν.

Η ρήξη αυτή, που διέτρεξε εγκάρσια την Α' Διεθνή, μεταφέρθηκε σε όλα τα επιμέρους τμήματά της και επηρέασε το επαναστατικό κίνημα στην Ευρώπη και παγκόσμια.

Με τρόπο άμεσο και με ρυθμό ταχύτατο, οι κατά τόπους ενώσεις των οργανωμένων μελών του σοσιαλιστικού κινήματος πήραν θέση είτε υπέρ της αυταρχικής είτε υπέρ της αντιαυταρχικής προσέγγισης, όπως αυτές εκφράστηκαν από τις δυο ισχυρότερες επαναστατικές προσωπικότητες στη Διεθνή Ένωση των Εργαζομένων.

Η εγκάρσια αυτή διαίρεση δεν άφησε ανεπηρέαστο ούτε το ελλαδικό σοσιαλιστικό κίνημα της εποχής, με τρόπο όμως που αποτελεί ακόμα και σήμερα ζήτημα αντιπαράθεσης μεταξύ των ιστορικών, των μελετητών αλλά και των υποστηρικτών της ευρύτερης σοσιαλιστικής ιδέας.

Ο συγγραφέας καταθέτει τη δική του γνώμη αναφορικά με την ενδιαφέρουσα αυτή διαμάχη, όπως εκφράστηκε στην εξέλιξη του κινήματος, ύστερα από εκτεταμένη έρευνα τόσο των πρωτογενών σωζόμενων και προσβάσιμων πηγών όσο και της δευτερογενούς βιβλιογραφίας.

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

Μας άφησε και ο Εντουάρντο

Το 2012 μας έκανε την τιμή να μας επισκεφτεί, και ήταν από αυτές τις φορές που περπατάς, τρως, συζητάς, έχοντας δίπλα σου μια τεράστια σταθερά στην απέραντη σκοτεινή ρευστότητα του κόσμου να φωτοδοτεί το κάθε σου βήμα.

Διαύγεια, σιγουριά, πάθος για το κίνημα αλλά και εκρηκτικό ταμπεραμέντο αν διαφωνούσε ή αν διαφωνούσες εσύ. Πάθος για τη δύναμη των επιχειρημάτων και εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των πληβείων να αλλάξουν την κοινωνία με τη βούλησή τους.

Ο Αναρχισμός έχασε έναν από τους φάρους του, τα γραπτά του όμως και η εκτύλιξη της σκέψης του θα συνεχίσουν να μας δείχνουν τα μονοπάτια εκεί έξω αλλά και εκεί μέσα μας...

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Ούρσουλα Λε Γκεν: Τα Άγρια Κορίτσια (και άλλα)

Η Ούρσουλα Λε Γκεν δεν χρειάζεται συστάσεις. Η φαντασία της και η πένα της άλλαξαν τον τόνο και το πρόσωπο της λογοτεχνίας της επιστημονικής φαντασίας και του φανταστικού.

Στο βιβλίο αυτό ξαναδουλεύει ένα πολύ όμορφο βραβευμένο διήγημα της, στο οποίο μας διηγείται την ιστορία δυο κοριτσιών που προέρχονται από την κάστα του λαού του χώματος, που έχουν πιαστεί όμηροι μιας άλλης κάστας, σε μια κοινωνία σπαθιού και μεταξιού. Μας διηγείται την αποφασιστικότητα τους στη διεκδίκηση της δυνατότητας δημιουργίας ενός χώρου δικαιοσύνης ακόμα και εκεί που κάτι τέτοιο δείχνει παντελώς ανέφικτο.

Το βιβλίο περιλαμβάνει δυο δημόσιες παρεμβάσεις της.

Η πρώτη έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στον αγγλόφωνο κόσμο μιας και ασκεί κριτική στη βιομηχανία των εκδόσεων μέσα στον καπιταλισμό.

Η δεύτερη παρέμβαση είναι χαρακτηριστική της θεματολογίας της Λε Γκεν που, σε λογοτεχνικό επίπεδο, συνέβαλε στην ανάδειξη των ζητημάτων φύλου και την καθιέρωσε σε κατεξοχήν εκπρόσωπο και φορέα μιας γενιάς συγγραφέων που έφεραν την κοινωνική κριτική στο προσκήνιο της φαντασίας.

Τέλος, περιλαμβάνεται μια ακυκλοφόρητη και όχι ιδιαίτερα συνηθισμένη στον τρόπο της συνέντευξη.

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Abdullah Öcalan: Απελευθερώνοντας τη ζωή (Η γυναικεία επανάσταση)

Καθώς ο αγώνας για την ελευθερία των γυναικών κατευθύνεται προς την πολιτική σφαίρα, πρέπει αυτές να γνωρίζουν ότι αυτή η πτυχή της πάλης είναι και η πιο δύσκολη. Αν δεν υπάρξει πολιτική νίκη, κανένα άλλο επίτευγμα δεν θα είναι μόνιμο. Και, όταν μιλώ για πολιτική επιτυχία, δεν αναφέρομαι στην οργάνωση κάποιου κινήματος για τη θέση της γυναίκας μέσα στο κράτος. Αντιθέτως, μιλώ για πάλη ενάντια στις κρατικές και ιεραρχικές δομές, για τη δημιουργία πολιτικών σχημάτων με στόχο μια κοινωνία δημοκρατική, οικολογική, που να σέβεται την ισότητα των φύλων και να μην περιστρέφεται γύρω από το κράτος. Επειδή η ιεραρχία και ο κρατισμός δεν συμβαδίζουν με τη γυναικεία φύση ένα κίνημα για την ελευθερία των γυναικών πρέπει να αγωνίζεται για αντι-ιεραρχικά και μη κρατικά πολιτικά σχήματα.

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Abdullah Öcalan: Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός

Ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός βασίζεται στην ιστορική εμπειρία της κοινωνίας και στη συλλογική της κληρονομιά. Δεν πρόκειται για ένα αυθαίρετο νεωτερικό πολιτικό σύστημα, αλλά συσσωρεύει ιστορία και εμπειρία. Είναι γέννημα της ζωής της κοινωνίας.

Το κράτος διαρκώς προσανατολίζεται στον συγκεντρωτισμό, ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων της εξουσίας. Στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Είναι η κοινωνία που βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής και όχι τα μονοπώλια. Η ετερογενής δομή της κοινωνίας αντιτίθεται σε κάθε μορφή συγκεντρωτισμού. Ο στυγνός συγκεντρωτισμός οδηγεί αναπόφευκτα σε κοινωνικές εκρήξεις.

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Th.Déri & F. Dupuis-Déri, Εξηγώντας την Αναρχία στον μπαμπά μου

Τι είναι η αναρχία και τι θέλουν οι αναρχικοί; Ένας ανθρωπιστής, φιλοπερίεργος και με διάθεση κατανόησης, απευθύνει ερωτήσεις στον γιο του, στρατευμένο αναρχικό που έχει εντρυφήσει στο θέμα.
 
Κατά τη συζήτησή τους, οι δύο συνομιλητές φτάνουν μέχρι τις ρίζες των εννοιών της αναρχίας και της δημοκρατίας. Επικαλούνται ορισμένες φυσιογνωμίες του αναρχισμού και τα ποικίλα ρεύματα του επαναστατικού αυτού κινήματος, φέρνοντας επίσης παραδείγματα από τον κόσμο του σήμερα. Από κοινού, αναλύουν την αναρχική κριτική των μεγάλων συστημάτων κυριαρχίας –του κράτους, της θρησκείας, της πατριαρχίας, του καπιταλισμού και του ρατσισμού– και παρέχουν έτσι μια ζωντανή και πρωτότυπη εισαγωγή στην αναρχία. 
 
Ο Thomas Déri γεννήθηκε άπατρις στο Παρίσι το 1936. Ανυπότακτος, εγκαθίσταται στο Κεμπέκ την περίοδο του πολέμου της Αλγερίας. Άνθρωπος των γραμμάτων, υπήρξε κατά σειρά καθηγητής, εκδότης, γενικός διευθυντής του Σαλονιού Βιβλίου του Μόντρεαλ, συνιδρυτής του «Βιβλιοπωλείου του Κεμπέκ» στο Παρίσι, διορθωτής-επιμελητής και μεταφραστής. 
 
Ο Francis Dupuis-Déri γεννήθηκε στο Μόντρεαλ το 1966. Είναι καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ (UQAM). Συνεπιμελητής του συλλογικού τόμου Είμαστε ακυβέρνητοι. Οι αναρχικοί στο Κεμπέκ σήμερα [Nous sommes ingouvernables. Les anarchistes au Québec aujourd’hui] και συγγραφέας πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων Τα Μαύρα Μπλοκ, Η ελευθερία και η ισότητα διαδηλώνονται [Les Black Blocs. La liberté et l’égalité se manifestent] και Δημοκρατία. Πολιτική ιστορία μιας λέξης [Démocratie. Histoire politique d’un mot].