Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

Μας άφησε και ο Εντουάρντο

Το 2012 μας έκανε την τιμή να μας επισκεφτεί, και ήταν από αυτές τις φορές που περπατάς, τρως, συζητάς, έχοντας δίπλα σου μια τεράστια σταθερά στην απέραντη σκοτεινή ρευστότητα του κόσμου να φωτοδοτεί το κάθε σου βήμα.

Διαύγεια, σιγουριά, πάθος για το κίνημα αλλά και εκρηκτικό ταμπεραμέντο αν διαφωνούσε ή αν διαφωνούσες εσύ. Πάθος για τη δύναμη των επιχειρημάτων και εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των πληβείων να αλλάξουν την κοινωνία με τη βούλησή τους.

Ο Αναρχισμός έχασε έναν από τους φάρους του, τα γραπτά του όμως και η εκτύλιξη της σκέψης του θα συνεχίσουν να μας δείχνουν τα μονοπάτια εκεί έξω αλλά και εκεί μέσα μας...

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Ούρσουλα Λε Γκεν: Τα Άγρια Κορίτσια (και άλλα)

Η Ούρσουλα Λε Γκεν δεν χρειάζεται συστάσεις. Η φαντασία της και η πένα της άλλαξαν τον τόνο και το πρόσωπο της λογοτεχνίας της επιστημονικής φαντασίας και του φανταστικού.

Στο βιβλίο αυτό ξαναδουλεύει ένα πολύ όμορφο βραβευμένο διήγημα της, στο οποίο μας διηγείται την ιστορία δυο κοριτσιών που προέρχονται από την κάστα του λαού του χώματος, που έχουν πιαστεί όμηροι μιας άλλης κάστας, σε μια κοινωνία σπαθιού και μεταξιού. Μας διηγείται την αποφασιστικότητα τους στη διεκδίκηση της δυνατότητας δημιουργίας ενός χώρου δικαιοσύνης ακόμα και εκεί που κάτι τέτοιο δείχνει παντελώς ανέφικτο.

Το βιβλίο περιλαμβάνει δυο δημόσιες παρεμβάσεις της.

Η πρώτη έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στον αγγλόφωνο κόσμο μιας και ασκεί κριτική στη βιομηχανία των εκδόσεων μέσα στον καπιταλισμό.

Η δεύτερη παρέμβαση είναι χαρακτηριστική της θεματολογίας της Λε Γκεν που, σε λογοτεχνικό επίπεδο, συνέβαλε στην ανάδειξη των ζητημάτων φύλου και την καθιέρωσε σε κατεξοχήν εκπρόσωπο και φορέα μιας γενιάς συγγραφέων που έφεραν την κοινωνική κριτική στο προσκήνιο της φαντασίας.

Τέλος, περιλαμβάνεται μια ακυκλοφόρητη και όχι ιδιαίτερα συνηθισμένη στον τρόπο της συνέντευξη.

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Abdullah Öcalan: Απελευθερώνοντας τη ζωή (Η γυναικεία επανάσταση)

Καθώς ο αγώνας για την ελευθερία των γυναικών κατευθύνεται προς την πολιτική σφαίρα, πρέπει αυτές να γνωρίζουν ότι αυτή η πτυχή της πάλης είναι και η πιο δύσκολη. Αν δεν υπάρξει πολιτική νίκη, κανένα άλλο επίτευγμα δεν θα είναι μόνιμο. Και, όταν μιλώ για πολιτική επιτυχία, δεν αναφέρομαι στην οργάνωση κάποιου κινήματος για τη θέση της γυναίκας μέσα στο κράτος. Αντιθέτως, μιλώ για πάλη ενάντια στις κρατικές και ιεραρχικές δομές, για τη δημιουργία πολιτικών σχημάτων με στόχο μια κοινωνία δημοκρατική, οικολογική, που να σέβεται την ισότητα των φύλων και να μην περιστρέφεται γύρω από το κράτος. Επειδή η ιεραρχία και ο κρατισμός δεν συμβαδίζουν με τη γυναικεία φύση ένα κίνημα για την ελευθερία των γυναικών πρέπει να αγωνίζεται για αντι-ιεραρχικά και μη κρατικά πολιτικά σχήματα.

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Abdullah Öcalan: Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός

Ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός βασίζεται στην ιστορική εμπειρία της κοινωνίας και στη συλλογική της κληρονομιά. Δεν πρόκειται για ένα αυθαίρετο νεωτερικό πολιτικό σύστημα, αλλά συσσωρεύει ιστορία και εμπειρία. Είναι γέννημα της ζωής της κοινωνίας.

Το κράτος διαρκώς προσανατολίζεται στον συγκεντρωτισμό, ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων της εξουσίας. Στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Είναι η κοινωνία που βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής και όχι τα μονοπώλια. Η ετερογενής δομή της κοινωνίας αντιτίθεται σε κάθε μορφή συγκεντρωτισμού. Ο στυγνός συγκεντρωτισμός οδηγεί αναπόφευκτα σε κοινωνικές εκρήξεις.

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Th.Déri & F. Dupuis-Déri, Εξηγώντας την Αναρχία στον μπαμπά μου

Τι είναι η αναρχία και τι θέλουν οι αναρχικοί; Ένας ανθρωπιστής, φιλοπερίεργος και με διάθεση κατανόησης, απευθύνει ερωτήσεις στον γιο του, στρατευμένο αναρχικό που έχει εντρυφήσει στο θέμα.
 
Κατά τη συζήτησή τους, οι δύο συνομιλητές φτάνουν μέχρι τις ρίζες των εννοιών της αναρχίας και της δημοκρατίας. Επικαλούνται ορισμένες φυσιογνωμίες του αναρχισμού και τα ποικίλα ρεύματα του επαναστατικού αυτού κινήματος, φέρνοντας επίσης παραδείγματα από τον κόσμο του σήμερα. Από κοινού, αναλύουν την αναρχική κριτική των μεγάλων συστημάτων κυριαρχίας –του κράτους, της θρησκείας, της πατριαρχίας, του καπιταλισμού και του ρατσισμού– και παρέχουν έτσι μια ζωντανή και πρωτότυπη εισαγωγή στην αναρχία. 
 
Ο Thomas Déri γεννήθηκε άπατρις στο Παρίσι το 1936. Ανυπότακτος, εγκαθίσταται στο Κεμπέκ την περίοδο του πολέμου της Αλγερίας. Άνθρωπος των γραμμάτων, υπήρξε κατά σειρά καθηγητής, εκδότης, γενικός διευθυντής του Σαλονιού Βιβλίου του Μόντρεαλ, συνιδρυτής του «Βιβλιοπωλείου του Κεμπέκ» στο Παρίσι, διορθωτής-επιμελητής και μεταφραστής. 
 
Ο Francis Dupuis-Déri γεννήθηκε στο Μόντρεαλ το 1966. Είναι καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ (UQAM). Συνεπιμελητής του συλλογικού τόμου Είμαστε ακυβέρνητοι. Οι αναρχικοί στο Κεμπέκ σήμερα [Nous sommes ingouvernables. Les anarchistes au Québec aujourd’hui] και συγγραφέας πολλών βιβλίων, μεταξύ των οποίων Τα Μαύρα Μπλοκ, Η ελευθερία και η ισότητα διαδηλώνονται [Les Black Blocs. La liberté et l’égalité se manifestent] και Δημοκρατία. Πολιτική ιστορία μιας λέξης [Démocratie. Histoire politique d’un mot].

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Νέα Κυκλοφορία: Ιούλιος Βερν, Στη Μαγγελανία

Την στιγμή εκείνη που ετοιμαζόταν να διαδεχτεί το σούρουπο, ώρα ανέκαθεν διαποτισμένη από κάποια θλίψη, ο Καού-τζερ, όρθιος πάνω στην άκρη του βράχου και ακίνητος σαν άγαλμα, έμοιαζε να μην έχει νιώσει τίποτα απ’ αυτή την αίσθηση. Τα μάτια του δεν έπαυαν να διατρέχουν αυτή την απεραντοσύνη ξηράς και θάλασσας. Τα βλέφαρά του μόλις που ανοιγόκλειναν και, συνηθισμένος ίσως στο θέαμα αυτών των γαλήνιων ερημιών, μάλλον κοίταζε μέσα παρά έξω του. Έμοιαζε, πράγματι, να βρίσκεται στο βασίλειό του, το οποίο καμιά δύναμη δεν θα ’χε το δικαίωμα να του αποσπάσει...

Παρέμεινε έτσι κάμποσα λεπτά, με την ξέπνοη αύρα να τον χαϊδεύει και χωρίς να κουνιέται ο παραμικρός μυς από το πρόσωπό του, χωρίς η παραμικρή χειρονομία να σπάει την σκεπτική ακινησία του.

Και τότε, φέρνοντάς τα στο στήθος του, ξεσταύρωσε τα χέρια του, έστρεψε τα μάτια του, στην αρχή, προς το έδαφος, στη συνέχεια, προς τον ουρανό κι από τα χείλη του ξέφυγαν οι παρακάτω λέξεις, στις οποίες συνοψιζόταν αναμφίβολα η μυστηριώδης ζωή του:

«Όχι... ούτε Θεός ούτε αφέντης!».



Το Στη Μαγγελανία, που κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά, είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο που έγραψε ο Ιούλιος Βερν στα τελευταία χρόνια της ζωής του. Αναμφίβολα το πιο πολιτικό βιβλίο του Βερν, όπου ο συγγραφέας δείχνει να θέλει να αναμετρηθεί με τα πολιτικά του φαντάσματα. Σε αυτό, η περιπέτεια και η δράση περνούν στο φόντο της συγγραφής, και κυριαρχούν η ιστορία και η πολιτική. Ο Βερν μάς παρουσιάζει έναν ήρωα πρώην επαναστάτη (αναρχικό), ο οποίος καλείται να δώσει μάχη με μια πραγματικότητα που τον προκαλεί συνεχώς να προδώσει τις αρχές του − αντιμέτωπος με την επιβίωση, με ανθρώπους από ένα παρελθόν που είχε αφήσει πίσω του να τον περιτριγυρίζουν ξανά, με κράτη να απειλούν την ανεξαρτησία και ελευθερία του τόπου που επέλεξε να περάσει μέχρι το τέλος της ζωής του.

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Εμπειρίες από τη Ροζάβα: Συνέντευξη με αναρχικό εθελοντή των Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG)

Συναντηθήκαμε και πήραμε συνέντευξη από έναν άνθρωπο που ταξίδεψε στη Ροζάβα για να συμμετάσχει εθελοντικά στις Μονάδες Λαϊκής Προστασίας. Διατηρείται η ανωνυμία του συνεντευξιαζόμενου σύμφωνα με τη δική του επιθυμία.